22- تفسیر این یکی نکند فهم، مدعی/  ثقل دگر، مفسر قرآن، ولایت است

قلمرو زبانی:

تفسیر: پدید کردن، هویدا کردن، گزارش کردن، بیان و تشریح معنی و لفظ آیات قرآن

مُدعی: ادعا کننده، خواهان

ثقل: گران بها – ارزشمند

مفسر: تفسیر کننده، شرح دهنده

ولایت: مقامی که پس از پیامبر(ص) قرار دارد، ولایت به معنای پذیرفتن رهبری پیشوای الهی و نیز اعتقاد به این که امامان معصوم پس از پیامبر اسلام(ص) از سوی خدا بر مردم ولایت دارند.

« فهم نکند» : نمی فهمد، فعل مضارع اخباری

« این یکی»: قرآن مجید

« مدعی»:نهاد جمله ی اول

« مفسر قرآن »: بدل از ثقل دگر است

« ولایت» :نهاد جمله آخر یعنی : ولایت ( ائمة اطهار) ، ثقال دیگری، هستند.

ثقل دیگر : مسندجمله ی آخر است

بیت « دو جمله»

قلمرو ادبی:

تلمیح: اشاره به اینکه علی(ع) و ائمه اطهار ( علیهم السلام) مفسر واقعی قرآن هستند حضرت علی (ع) می فرماید: « قرآن سخن نمی گوید شما از قرآن بپرسید، او حرف نمی زند منم که سخنگوی قرآنم. منم که از ناحیه ی قرآن سخن می گویم. منم که قرآن را به سخن در می آورم.»

مراعات نظیر ( تناسب): بین کلمات – تفسیر- قرآن –ولایت

 مفهوم: مفسر واقعی مجید بعد از پیامبر (ص) ائمه ی اطهار می باشند.

23-قرآن که اصل و ریشه ی اسلام احمدی است /   گویای آن، نماد فخیم امامت است

قلمرو زبانی:

احمدی: منسوب به احمد، رسول خدا

نماد : کلمه ای است که معنایی فراتر یا غیر از لفظ خود را القا می کند. نماد نشانه ای است که نشانگر یک اندیشه، شی ء ، مفهوم ، چگونگی و جز این ها می تواند باشد.

فخیم: بزرگ قدر، بزرگوار، گرامی، ارجمند

 گویا: بیان کننده، مفسر

بیت « دو جمله» است.

« و» حرف عطف است.

« نماد فخیم امامت» گروه نهادی و « گویای آن» گروه مسندی است.

قلمرو ادبی:

تلمیح: اشاره به اینکه پیامبر(ص) و ائمه ی اطهار ( علیهم السلام) مفسر واقعی و حقیقی قرآن هستند و به مصداق«  وَأَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ إِلَيْهِمْ» ( قرآن را بر تو نازل کردیم تا آنچه بر آنان نازل شده است بیان و روشن نمایی) سوره نحل آیه 44.

پیامبر(ص) مسئولیت توضیح و بیانگری و تفسیر قرآن را داشت.

« احمد» تلمیح به ایه ای که می فرماید: « إِذْ قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرَاةِ وَمُبَشِّرًا بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ…» و هنگامی که عیسی بن مریم، به بنی اسرائیل گفت: من همانا رسول خدا به سوی شما هستم و به حقانیت کتاب تورات که مقابل من است تصدیق می کنم و نیز ( شما را) مژده می دهم که بعد از من رسول بزرگواری که نامش احمد است بیاید…»

قلمرو فکری:

معنی: قرآن مجید اساس و اصل و پایه ی اسلام پیامبر(ص) می باشد و مفسر و بیان کننده ی اسرار و رموز این کتاب ائمة اطهار( علیهم السلام) هستند.

مفهوم: قرآن کتاب اصول دینی مسلمانان است و ائمة اطهار مفسر آن هستند.

24-محروم نیست هر که در این راه پا نهاد/   نزد خدا کرامت هر کس به طاعت است

قلمرو زبانی:

محروم: بی نصیب، بی بهره

کرامت: بزرگی ورزیدن، بزرگی ، بزرگواری، جوانمردی، بخشندگی

طاعت: فرمانبرداری کردن،اطاعت کردن، عبادت کردن

 هر که: ترکیب وصفی و نهاد جمله است

محروم: مسند

محروم نیست: جمله ی پایه( جمله ی هسته)

هر که در این راه پا نهاد: جمله ی پیرو ( جمله ی وابسته )

مصراع اوّل جمله ی مرکب

بیت « سه جمله» است « این راه» ترکیب وصفی: یعنی راه اعتلا و ترویج فرهنگ قرآنی

قلمرو ادبی:

کنایه: پا نهادن: کنایه از حرکت کردن

تلمیح: تلمیح به آیه ی 13 سوره حجرات که می فرماید: «  إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ» یعنی گرامی ترین شما نزد خدا باتقوا ترین شماست .

 جناس ناهمسان( ناقص اختلافی): بین « که» و « به» و بین « هر» و « در»

تضاد(طباق) در فعل: « نیست» و « است»

قلمرو فکری:

معنی: هر کس برای اعتلا و ترویج فرهنگ قرآنی تلاش نماید از الطاف الهی بی نصیب نخواهد ماند در پیشگاه خداوند بزرگی و ارجمندی هر کس به اطاعت و فرمانبرداری او از خداوند می باشد.

 مفهوم: بی نصیب نبودن مروجین فرهنگ قرآنی از الطاف الهی و اعتبار و ارزش هرکس به تقوا و فرمانبرداری از خداوند می باشد.

دسته‌ها: اشعار منتخب , زمزمی دیگر , شرح و تفسیر اشعار
برچسب‌ها:

برگه‌ها: 1 2 3 4 5 6 7 8 9