نگاهی به کتاب «خاطرات ۸۰ دور گردش به دور خورشید»، اثر استاد حاج علی حکمت

بسم الله الرحمن الرحیم

به بهانه تالیف و انتشار کتاب خاطرات ۸۰ دور گردش به دور خورشید

اثر: استاد حاج علی حکمت

اگر امروز کسی در محضر استاد حاج علی حکمت بنشیند و ساعاتی در محضر ایشان به سر بَرَد و کتابهایشان را تورقورق زدن کتاب و مطالعه اجمالی آن نماید، حاج حکمت را فردی ادیب و دانشمندی می یابَد که گویی سراسر عمر خود را در رفاه و آسایشی فراوان گذرانده و خانواده ای متمول از دسته خوانین داشته که توانسته با رفاه همه جانبه، به تحصیل علم، مشغول باشد و هیچ هَم و غم دیگری نداشته و همواره چندین کُلفَت و نوکر از ابتدای تولد در اختیارش بوده که با استفاده از آسایش کامل و فراغ بال به علاقه خود یعنی ادبیات و فرهنگ و روانشناسی و گاهی هم امور فنی بپردازد و روزگار با او موافقت کامل داشته و به اصطلاح آب در دلش تکان نخورده است.

اما در پی مطالعه خاطرات ایشان در دو جلد کتاب خاطرات ۸۰ دور گردش به دور خورشید ناگهان و پس از حیرت مضاعف، متوجه می شویم که استاد حکمت چون ققنوسپرنده‌ای افسانه‌ای که در آتش می‌سوزد و دوباره از خاکستر خود متولد می‌شود از دل آتش برآمده است.

آتشی سهمگین و سوزان و مهیب.

زندگی به غایت جانگداز، فقر مالی و فرهنگی آن دوره ایران و استهبان که به شدت متاثر از جنگهای اول و دوم جهانی و استبداد داخلی بوده است.

و علاوه بر آنها در عنفوانآغاز و اوج جوانی و نشاط نوجوانی هم پدر را از دست داده و یتیم شده و با سختی و فشار زندگی ناگفتنی از کمبودها، تحمل ظلم و ستمهای کوچک و بزرگ، وضعیت بسیار اسف بار بهداشت، آموزش و رفاهیات اندک، ناملایمات بسیار و مستمر که حتی خواندنش و فکر کردن به آنها غیر قابل باورند و گویی یک تراژدیرویداد یا اثری بسیار تلخ، غم‌انگیز و مصیبت‌بار افسانه ای و نه حقیقی است ، روزگارش را سپری نموده و تا سالهای زیاد عمر خود، مرارتها کشیده.

اما با بُن مایه امید،
استعداد کم نظیر،
نبوغ خدادادی فراوان
و همت بلند و متعالی
با قدمهایی استوار،

همه حوادث بسیار تلخ و ناگوار آن دوران را پشت سر گذاشته و از کمترین امکانات، بیشترین بهره بردای را نموده و با تکیه بر خود و بدون هیچ حامی یا یاوری، حقیقتا استادی سرآمد در علم و دانش و ادبیات گردیده، هر انسانی را متعجب و مبهوت و وادار به تعظیم می نماید.

استاد حاج علی حکمت را باید تجسم اراده ها نامید.

شخصی که در حالت عادی و با آن همه سختی و مرارتِ شکنجه وارِ زندگی تحمیل شده بر مردمان آن زمان به ویژه انسانی باهوش که درد و مشکلات موجود را بسیار بیشتر از بقیه می فهمد و درد می کشد، حداکثر اگر کارمندی ساده یا پیله وریدستفروشی و خرده‌فروشی دوره‌گرد عادی می شد باز هم باید به او احسنت می گفتیم اما شاهدیم که روح بلند او، همت را بلند داشته و چون مردان مرد، راه را تا قله ها پیموده و خستگی و درماندگی را جا گذاشته است.

ما همیشه به دنبال الگو برای معرفی به جامعه و جوانان از بین دیگران هستیم اما اکنون شاهدیم که آب در کوزه و ما تشنه لبان می گردیم.

حاج علی حکمت را باید با صدای بلند به عنوان الگو به نسل جدید و جوانان به خصوص جوانان همشهری معرفی کرد تا معنی اوج گرفتن در شرایط حداقلی را عملا بدانند و بفهمند که اگر اراده کنند، حتما شدنی است و هیچ عذری هم برای بهانه آوردن برای قانع کردن خود مخصوصا در دوران فعلی که همگان از رفاه نسبی و دسترسی به منابع و امکانات بسیار زیادی برخوردار هستند پذیرفتنی نیست.

در جامعه ای که گاهی یاس و ناامیدی بر پیکره مردمانش چنگ می اندازد، انتشار و معرفی چنین کتابهایی مانند آب فراوانی است که بر آتش شعله ور ناامیدی و یاس می ریزد.

توصیه این حقیر این است که مسئولان بزرگوار اداره آموزش و پرورش این دو جلد کتاب را در بین نوجوانان و سپس جوانان همشهری به مباحثه و سپس مسابقه بگذارند تا ایشان تشویق و ترغیب شوند کتاب را مطالعه نموده و در پی آن از افسردگی احتمالی یا بهانه گیری هایی که شاهد آن هستیم یا هر آنچه آنان را ناامید نموده، بازداریم و به مسیر اصلی رشد و پیشرفت باز گردانیم.

اینجانب از ذکر کلیات مندرج در خاطرات صرفنظر می کنم تا طعم شیرین مطالعه عزیزان را کم رنگ ننمایم و به طور جدی به همگان به ویژه همشهریان عزیزم توصیه می کنم در اسرع وقت نسبت به تهیه و مطالعه این کتاب اقدام نمایند.