در روزگاری که بسیاری از خاطره‌ها پیش از آنکه به کلمه درآیند، در هیاهوی زمان محو می‌شوند، مردانی هستند که رسالت خویش را در حفظ و روایت گذشته یافته‌اند؛ مردانی که قلم را نه وسیله‌ای برای نوشتن، که امانتی برای ماندگار کردن فرهنگ و خاطره می‌دانند.

استاد علی حکمت از شمار همین فرهیختگان است؛ شاعری توانا، نویسنده‌ای چیره‌دست و فرهنگی‌مردی که سالیان دراز، دل و قلم خویش را با فرهنگ، تاریخ و خاطرات زادبومش پیوند زده است.

آثار متعدد ایشان، از ” و اما بعد و زمزمی دیگر تا فرهنگ نامه استهبان و مجموعه ارزشمند خاطرات هشتاد دور گردش به دور خورشید، ” تنها کارنامه یک نویسنده نیست؛ بخشی از حافظه مکتوب و فرهنگی استهبان است؛ گنجینه‌ای که در آن، واژه‌ها، آدم‌ها، خاطره‌ها و نشانه‌های یک سرزمین، از گزند فراموشی در امان مانده‌اند.

انتشار جلد دوم خاطرات هشتاد دور گردش به دور خورشید و لطف بزرگوارانه استاد حکمت در اهدای یک نسخه از این اثر به اینجانب، برای من صرفاً دریافت یک کتاب نیست؛ دریافت یادگاری ارزشمند از مردی است که سال‌ها با عشق و همت، روایت‌های یک عمر را به میراثی برای نسل‌های آینده بدل کرده است.

این مهر، آنگاه برای من دوچندان ارزشمند شد که استاد در پیشگفتار کتاب، با بزرگواری از تقریظ اینجانب بر جلد نخست یاد کرده و همچنین خاطره اجرای گروه موسیقی نکیسا به سرپرستی اینجانب در سال ۱۳۸۴، در همایش” علم و حکمت،” را گرامی داشته است .

چنین یادکردی، بیش از آنکه مایه مباهات من باشد، نشانه بزرگواری و بلندهمتی مردی است که قدر همراهی‌های فرهنگی را، حتی پس از گذشت سال‌ها، از یاد نمی‌برد.

بر خود فرض می‌دانم از این همه لطف و محبت استاد علی حکمت صمیمانه سپاسگزاری کنم و به احترام سال‌ها تلاش فرهنگی و ادبی ایشان سر تعظیم فرود آورم. بی‌تردید، آثار چنین مردانی تنها کتاب‌هایی بر قفسه‌ها نیستند؛ چراغ‌هایی هستند که بخشی از هویت یک سرزمین را برای آیندگان روشن نگاه می‌دارند.

با ارادت و سپاس
مجید فرهمندی ۱۴۰۵/۶/۶
موسسه فرهنگی هنری ترانه آوای باران استهبان