نگاهی به کارنامه‌ی ادبیِ استاد علی حکمت

معرفی و خلاصه‌ی کتاب «و امّا بعد...»
عنوان کتاب: و امّا بعد...
مؤلف: علی حکمت (متولد ۱۳۲۴)
موضوع: مجموعه شعر فارسی (قرن چهاردهم) با رویکرد حفظ واژگان قومی و معرفی فرهنگ عامه
ناشر: انتشارات دارالفکر
مشخصات چاپ دوم: ۴۰۰ صفحه، قطع وزیری، شامل دو عدد سی‌دی، چاپ پاییز ۱۳۸۴
ویراستار: علی طالبی‌نژاد
دیگر محتویات: شامل واژه‌نامه‌ی جامع در انتهای کتاب

۱. هویت تخصصی و رویکرد محتوایی

کتاب «و امّا بعد...» صرفاً یک مجموعه شعر نیست، بلکه اثری است که از منظر مطالعات فرهنگی و زبان‌شناسی منطقه‌ای، رویکردی کاملاً نوآورانه و بی‌سابقه دارد. محور اصلی دغدغه‌های مؤلف در این اثر، «حفظ و ماندگاری واژه‌های قومی» است. این مجموعه، مستقیماً به هشدار سازمان یونسکو در خصوص لزوم نگاه‌داشت و پاسداشت واژه‌هایی می‌پردازد که در طول زندگی بشر در مکانی و قومیتی خاص پرورده شده و اکنون نگهبانانِ آن‌ها رو به کاهش هستند.
در همین راستا، علی حکمت به‌عنوان یکی از «حافظان بی‌ادعای فرهنگ قومی، ملی و ایرانی» معرفی شده است. هدف نهایی این مجموعه این است که مردم شهر استهبان، گذشته و حالِ خود را در قالب شعری شیرین مرور کنند و به این وسیله، در دل آرامش، در سر شور و در اراده، توانایی یابند.
۲. بازخوردها و جایگاه ادبی
به دلیل همین رویکرد ابتکاری، کتاب «و امّا بعد...» از سوی چهره‌های برجسته‌ی ادبی و فرهنگی مورد توجه و تحسین فراوان قرار گرفته است:
دکتر منصور رستگار فسایی (استاد مسلم شعر و ادب)، این مجموعه را در نوع خود «کاملاً بی‌سابقه» دانسته و آن را گامی بلند در شناساندن شهری با مردمانی سخت‌کوش، سابقه‌ای کهن و طبیعتی زیبا (استهبان) می‌داند که خواننده را علاوه بر استفاده‌ی ادبی و ذوقی، با فرهنگ آن منطقه آشنا می‌سازد.
آیت‌الله العظمی سید عبدالعلی آیت‌اللهی (نماینده فقید ولی‌فقیه و امام‌جمعه‌ی لار)، اشعار آن را «بسیار خوب و پرمعنا» ارزیابی کرده و آرزو کرده‌اند دوستداران شعر و ادب ایران‌زمین از آن بهره‌مند گردند.
در بخشی از نامه‌ای از سوی مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس، به اهمیت رویکرد کتاب در مواجهه با هشدار سازمان یونسکو درباره‌ی حفظ واژه‌های قومی اشاره شده است.
بر اساس توصیفات، این مجموعه توانسته است مرزهای اندیشه را در سراسر ایران و حتی خارج از کشور درنوردد و توجه خوانندگان را به خود معطوف سازد. به‌طور خلاصه، «و امّا بعد...» نه تنها یک دیوان اشعار، بلکه تلاشی ارزشمند و سترگ در زمینه‌ی فرهنگ‌نگاری و حفظ میراث زبانی یک قوم است که با بیانی ظریف و شاعرانه در هم آمیخته شده است.
دسته‌ها: اما بعد , معرفی آثار , مقالات
برچسب‌ها: