منجفرنامه- بی طی چیش
این شعر با زبانی طنز و انتقادی، به نکوهش رفتارهای ناپخته، تقلید کورکورانه و سطحینگری در جامعه میپردازد. شاعر با تصویرسازی از اقدامات بیریشه و شتابزده، مخاطب را به تفکر، خردورزی و پرهیز از رفتارهای بیسرانجام فرا میخواند.
منجفرنامه- کم جنبه
شعر «کمجنبه» با زبانی طنز و حکایتگونه، بیانگر این مفهوم است که برخی افراد ظرفیت و جنبه کافی برای دارایی یا مقام جدید را ندارند و به محض رسیدن به حداقلها، دچار تغییر رفتار شده و حتی ممکن است به دیگران آسیب برسانند.
منجفرنامه -میریشکال
«میریشکال» روایتی منظوم و داستانی است که به شرح ماجراها، گشتوگذارها و تعاملات اجتماعی راوی با همراهانش میپردازد. این اثر با زبانی گویشی و لحنی صمیمانه، وقایع و مشاهداتِ مسیر این سفر را در قالب ابیات پیوسته به تصویر میکشد و در نهایت با نکاتی تأملبرانگیز و حکیمانه به پایان میرسد.
تا نمونه ی تو اَتو صابناته ( مقدمه ای بر منجفرنامه سه)
منظومه «تا نمونه ی تو ا تو صابناته» حکایتِ طنزآمیزِ انسانی است که در مسیر جستوجوی حق، به جای حقیقتجوییِ اصیل، درگیرِ اوهامِ خودساخته و غرورِ ناشی از تعلقاتِ ناچیزِ دنیوی شده است. این اثر با بهرهگیری از فرهنگ و زبانِ بومیِ استهبان، هشدار میدهد که این خودبینی و سرگرمی به بازیچههای مادی، نهتنها مسیرِ تعالی را بر آدمی میبندد، بلکه او را در دایرهای از جهل و تفاخرِ بیحاصل محبوس میکند
منجفرنامه- لباس عوضی
«زندگی، مجموعهای از نقشهاست که گاه چنان با تنِ ما خو میگیرند که گویی پوستِ دومِ ما شدهاند. در این نمایشِ مدام، آنجا که لباسها عوض میشوند و نقشها جابهجا، مرزِ میانِ بودن و نمودن، به باریکیِ یک تار مو میشود. شعرِ “لباس عوضی”، طنزی است تلخ از روزگاری که در آن، جایگاهِ آدمها با جامهشان سنجیده میشود، نه با جانشان.»
منجفرنامه-غریب آشنا
منظومه «غریب آشنا» ستایشی از هویت، اخلاق و اصالت مردمان شهر استهبان است. شاعر با ترسیم تصویری از یک جامعه آرمانی، بر صفاتی چون ایمان، نجابت و وفاداری در میان اهالی تأکید میورزد. این اثر به نقد صریح ناهنجاریهای اجتماعی پرداخته و زادگاه خود را از آلودگیهای اخلاقی و مفاسد مبرا میداند. با بهرهگیری از لهجه محلی و اشارات بومی، شاعر بر حفظ ارزشهای سنتی و اسلامی در برابر فرهنگ بیگانه پای میفشارد. در نهایت، این شعر بازتابی از عشق به سرزمین و تقدیس سبک زندگی ساده و مؤمنانه است.